AAC (ang. Advanced Audio Coding) to algorytm
stratnej kompresji danych dźwiękowych, którego specyfikacja została
opublikowana w roku 1997. Format AAC zaprojektowany został jako następca MP3,
oferujący lepszą jakość dźwięku przy podobnym rozmiarze danych.
Profile
Kompresja AAC jest modularna i oferuje w standardowo cztery profile:
- Low Complexity (LC) - najprostszy, najszerzej stosowany i odtwarzany
przez wszystkie odtwarzacze obsługujące format AAC,
- Main Profile (MAIN) - rozszerzenie LC
- Sample-Rate Scalable (SRS) lub Scalable Sample Rate (AAC-SSR) - zakres
częstotliwości dzielony jest na cztery, kompresowane niezależnie pasma
(podobnie jak w formacie
ATRAC),
jakość jest przez to nieco niższą niż pozostałych profili
- Long Term Prediction (LTP) - rozszerzenie MAIN wymagające mniejszej
ilości obliczeń
Usprawnienia względem MP3
- próbkowanie 8-96 kHz (MP3 16-48 kHz)
- do 48 kanałów (MP3 2 kanały w standardzie MPEG-1 i 5.1 w standardzie
MPEG-2)
- skuteczniejszy i wydajniejszy
- lepsze przenoszenie częstotliwości ponad 16 kHz
- lepszy tryb kompresji sygnału stereofonicznego joint-stereo
Linki:
Artykuł EE Times o AAC
Kodek AAC Open Source FAAC (encoder) i FAAD2 (decoder)
Roberto's public listening tests - testy różnych stratnych formatów
dźwięku, m.in. AAC